1 lipca 1944 roku w Bretton Woods rozpoczęła się konferencja z udziałem przedstawicieli 44 państw, na której powstał Międzynarodowy Fundusz Walutowy i Bank Światowy. Ustalono także następujący parytet wymiany 25 USD = 1 uncja złota. Podjęto decyzję o zablokowaniu wymienialności walut i ustalaniu kursu każdej z nich odgórnie przez rządy państw według potrzeby, jednak o nie więcej niż 1 procent jednorazowo. W 1970 lub 1973 roku (w zależności od źródła pod naciskiem państw zrzeszonych w OPEC, Organizacja Państw Eksportujących Ropę Naftową z siedzibą w Wiedniu), a także Niemiec, gdzie w tym czasie gospodarka rozwijała się w szybkim tempie, podjęto decyzję o uwolnieniu kursów walut i tym samym zmniejszył się wpływ rządów poszczególnych państw na kursy walut. Przywrócono wymienialność walut. Dzięki temu możliwy był przepływ kapitału pomiędzy rynkami finansowymi poszczególnych państw. Nastąpił burzliwy, szybki rozwój rynków finansowych, ponieważ pojawiło się na nich wielu inwestorów dysponujących dużym kapitałem. Do symulacji giełd i rynków kapitałowych wykorzystuje się model Blacka-Scholsa oparty na geometrycznym ruchu Browna.