Pojawienie się wiązania wodorowego X-H•••Y ma wpływ na widmo w podczerwieni głównie ze względu na zmiany w następujących drganiach normalnych: rozciągające wiązania X-H, zginające wiązania X-H w płaszczyźnie, zginające poza płaszczyzną wiązania X-H, rozciągające mostek wodorowy, zginające mostek wodorowy.
Utworzenie wiązania wodorowego powoduje następujące zmiany w widmie w podczerwieni: Wskutek powstania wiązania wodorowego pojawiają się w widmie oscylacyjnym nowe częstości w zakresie 30-500 cm-1, odpowiadające drganiom międzycząsteczkowym, jak również charakterystyczne zmiany w widmie, zwłaszcza w zakresie oscylacji grupy X-H w podczerwieni. Parametry spektralne pasm związanych z drganiami grupy X-H w kompleksie X-H•••Y różnią się od odpowiednich parametrów swobodnej grupy X-H. W przypadku drgania walencyjnego X-H: położenie pasma przesuwa się w kierunku niższych częstości, szerokość połówkowa pasma wzrasta, natężenie (integralny współczynnik absorpcji) wzrasta. W przypadku drgania deformacyjnego X-H: położenie pasma przesuwa się w kierunku wyższych częstości, natężenie pasma praktycznie nie ulega zmianie.
Spektroskopia Ramana Obok spektroskopii w podczerwieni spektroskopia ramanowska jest ważną metodą badania widm oscylacyjnych cząsteczek.