Spektroskopia w podczerwieni i spektroskopia ramanowska uzupełniają się wzajemnie, zwłaszcza w badaniach drgań wieloatomowych cząsteczek ze środkiem inwersji. W takich cząsteczkach drgania normalne, aktywne w podczerwieni są nieaktywne w widmach ramanowskich, a drgania wzbronione w podczerwieni są dozwolone w widmach ramanowskich.
Wiązanie X-H w mostku wodorowym jest silnie spolaryzowane stąd zmiana polaryzowalności podczas drgania jest stosunkowo mała, a to z kolei prowadzi do niskiej intensywności pasma drgań rozciągających w mostku wodorowym w widmie ramanowskim. Zmiany częstości pasm pod wpływem utworzenia wiązania wodorowego są natomiast praktycznie identyczne w widmie w podczerwieni i Ramana.
Widma Ramana można stosować do identyfikacji pasm pochodzących od drgań C-H, które charakteryzują się dużą intensywnością w porównaniu z intensywnością pasm drgań mostka wodorowego.
Spektroskopia Jądrowego Rezonansu Magnetycznego (NMR) Metody rezonansów magnetycznych operują falami radiowymi. Opierają się one na wykorzystaniu spinów i momentów magnetycznych jąder atomów i elektronów jako sond do badania struktury elektronowej, dynamiki i reaktywności cząsteczek.