choć nic nie stoi na przeszkodzie, aby korzystać z pozostałych sposobów: dla funkcji (działania) wyróżnia się notacje przedrostkową, prefiksową lub polską,
przyrostkową, postfiksową lub odwrotną polską,
wrostkowa, infiksowa,
Przykładowo wyrażenie wrostkowe będzie miało następującą postać prefiksową: postfiksową:
Przewagą notacji przyrostkowej, jak i przedrostkowej nad notacją wrostkowej jest fakt, że nawiasy w wyrażeniach można pominąć nawet wtedy, gdy działanie nie jest łączne.
Ze względu na tradycję, szczególnie jeśli rozważa się więcej niż jedno działanie i pozostają one między sobą w pewnej relacji, to funkcje w zapisie addytywnym zapisuje się zwykle z wykorzystaniem symboli zawierających: plus: lub zwężających się ku dołowi:
Działanie odwrotne do powyższego zapisuje się zazwyczaj za pomocą symboli zawierających poziomą kreskę
Symbole działań w zapisie multiplikatywnym obejmują m.in.: kropkę lub okrągły znak:
iks:
gwiazdkę: lub zwężające się ku górze
Popularne działania multiplikatywne (mnożenia) częstokroć nie posiadają oznaczenia. Działanie odwrotne do powyższego oznacza się najczęściej przez notacji wynikającej z definicji potęgowania.