thumb|Muzeum Andrzeja Struga w Warszawie thumb|Nagrobek Andrzeja Struga na cmentarzu Wojskowym na Powązkach thumb|Tablica upamiętniająca pisarza Andrzeja Struga w Al. Niepodległości w Warszawie alt=Strona tytułowa pisma Światowid, nr 10 z 5 marca 1927 r. Andrzej Strug – laureat nagrody im. Elizy Orzeszkowej.|thumb|Strona tytułowa pisma Światowid, nr 10 z 5 marca 1927 r. Andrzej Strug – laureat nagrody im. Elizy Orzeszkowej. Andrzej Strug, właśc. Tadeusz Gałecki, ps. „Borsuk”, „August Kudłaty” (ur. 28 listopada 1871 w Lublinie, zm. 9 grudnia 1937 w Warszawie) – pisarz i publicysta, wolnomularz, działacz ruchu socjalistycznego i niepodległościowego, beliniak, a także scenarzysta, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Władysława, właściciela sklepu kolonialnego w Lublinie, i Pauliny z Miklaszewskich. Studiował w Instytucie Rolnictwa i Leśnictwa w Puławach. Działał w Kole Oświaty Ludowej i Polskiej Partii SocjalistycznejStefan Król, Cytadela Warszawska, Książka i Wiedza, Warszawa 1978, s. 190.. W 1895 uwięziony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej, a w 1897 skazany na zesłanie do guberni archangielskiej, gdzie przebywał do 1900O kawalerii polskiej XX wieku s. 22.