Zarówno w Sandomierzu, jak i w Radomiu Słomiński bardzo żywo uczestniczył w życiu społecznym, m.in. zakładając biblioteki, spółdzielnie, organizując odczyty uświadamiające narodowo. Był także prezesem Ochotniczych Straży Pożarnych w Sandomierzu (1905–1907, potem członkiem honorowym) i w Radomiu (1913–1914)Zygmunt Joachim Słomiński, Polski Słownik Biograficzny, tom XXXVIII..
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, na początku lat 1920 był dyrektorem Okręgowej Dyrekcji Robót Publicznych w Lublinie. W latach 1924–1927 był naczelnym inżynierem Warszawy, a od 7 lipca 1927 do 14 lutego 1934 Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawa. Zygmunt Słomiński zainicjował akcję „Warszawa czysta”. Za jego prezydentury rozpoczęto chlorowanie wody wodociągowej, wybudowano kilkanaście ustępów publicznych, zmodernizowano i przebudowano miejską gazownię, zbudowano osiedle na Żoliborzu dla pracowników samorządu miejskiego, a w 1928 przywrócono – po trzyletniej przerwie – komunikację autobusową w mieście. Wykładał regulację miast w Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie.