Niektóre Struttery pełniące zadania rozpoznawcze były pozbawione synchronizatora, a uzbrojenie pilota miało być używane tylko w ostateczności do samoobrony. Ewentualne odstrzelenie łopat śmigła pozbawiające maszynę napędu powodowało, że Strutter musiał polegać jedynie na zdolności nośnej skrzydeł i szybować w stronę własnych linii frontu. Dwumiejscowe maszyny posiadały drugi karabin maszynowy Lewisa zainstalowany w kabinie obserwatora początkowo na opracowanej przez Scarffa kolumnie, później obrotnicy zaadaptowanej z samolotów Nieuport, a ostatecznie na obrotnicy Scarffa.
Pierwsze zamówienie na 1½ Struttera wnosiło 1500 maszyn i zostało zrealizowane przez 10 brytyjskich wytwórni. Kolejne maszyny w liczbie od 4200 do 4500 budowano na licencji w czterech wytwórniach francuskich. 1½ Struttery znalazły się na wyposażeniu kilkudziesięciu eskadr brytyjskich, 32 francuskich, 3 belgijskich i 3 amerykańskich.
Brytyjski as myśliwski Geoffrey Cock latający na 1½ Strutterze zestrzelił 13 maszyn niemieckich.