Helena Grossówna przyjęła propozycję wytwórni, aby była obecna na każdej premierze filmu w większych miastach Polski.
Odbiór Recenzje Stefania Heymanowa, związana z tygodnikiem „Bluszcz”, nie podzielała zachwytów widzów. Uważała, że Zapomniana melodia powtarza wszystkie niedoskonałości polskiej komedii: nieodzwierciedlanie polskich realiów miejsca akcji i prezentowanego środowiska, bezsensowność scenariusza i brak logiki fabularnej, ślepe naśladownictwo amerykańskiego życia i zwyczaju, brak pogłębionej charakterystyki postaci (pensjonarki „przypominają raczej zespół girlsów”; brak im indywidualnych cech). W podsumowaniu swojej recenzji napisała: „W sumie «Zapomniana melodia» to najwyżej farsa, z kilkoma miłymi piosenkami, i nie należy się łudzić, że jest to wzór dla polskiej komedii muzycznej”. Anna Zahorska z „Kultury” doceniła dość składny scenariusz, dowcip niektórych scen i grę aktorów (wyjątkiem był występ Żabczyńskiego, który „poza swoją urodą mało czym imponował, ruszał się jak od niechcenia”).