Wiele mięczaków posiada szkielet zewnętrzny. Większość z nich wytwarza muszlę zbudowaną z substancji organicznej: konchioliny i związków wapnia. Muszla pełni rolę ochronną, zwierzę może się w niej schować w razie złych warunków środowiskowych czy niebezpieczeństwa. Poza tym muszla jest miejscem przyczepu mięśni, w tym również mięśni służących do poruszania się. U głowonogów jest skryta pod płaszczem.
Cechy: głowa wyodrębniona – cefalizacja (poza małżami) układ krwionośny otwarty (w przypadku głowonogów praktycznie zamknięty) ciało grzbietowo okryte charakterystycznym płatem skórno-mięśniowym (płaszczem) noga płaska u ślimaków, klinowata u małży i podzielona u głowonogów obecność tarki, służącej do rozdrabniania pokarmu jelito o przebiegu prostym lub tworzącym pętle w worku trzewiowym mięśnie skośnie prążkowane rozmnażanie płciowe (rozdzielnopłciowość, rzadziej obojnactwo) larwa typu trochofory lub weliger (u niektórych małży również glochidium)
Znaczenie