11... Hxf2+ 12. Kh1 Hg1+! 13. Wxg1 Sf2#
W partiach dawnych mistrzów można znaleźć wiele przykładów mata Beniowskiego. Jest on tak dobrze znany, że bardzo rzadko zdarza się w partiach współczesnych arcymistrzów – potrafią oni z dużym wyprzedzeniem przewidzieć możliwość powstania tego rodzaju pozycji i temu zapobiec. Matem Beniowskiego zakończyła się partia Jana Timmana z Nigelem Shortem, rozegrana w 1990 w Tilburgu (wygrana przez Timmana).
W ostatnich latach prawdopodobnie najsłynniejszym szachistą, który dostał mata Beniowskiego, jest mistrz świata FIDE Rusłan Ponomariow. Na drugim diagramie przedstawiono pozycję z partii rozegranej między Aleksandrem Griszczukiem a Rusłanem Ponomariowem w Thorshavn w roku 2000. Czarne mają przewagę piona, jednak osłabiona pozycja króla prowadzi do szybkiej porażki.
24. Hf7 Gd7 25. Gxe6 Wxd8
W obronie przed matem konieczne było 25... Hf8, po czym ginie czarny skoczek, więc partia i tak jest przez czarne przegrana. Ponomariow po dżentelmeńsku pozwala się zamatować:
26. Hg8+ Wxg8 27. Sf7#
Zobacz też mat Bodena mat Damiano mat Legala mat szewski
Bibliografia W.Litmanowicz, J. Giżycki, "Szachy od A do Z", tom II, Warszawa 1987, str. 1356
Beniowskiego