Okres I Rzeczypospolitej (1466-1772) 1466 – Załoga krzyżacka opuściła miasto. Starogard jako część tzw. Prus Królewskich wrócił pod panowanie królów polskich. 1484 – Wielki pożar zniszczył połowę miasta, w tym ratusz. 1514 – Budowa wodociągów według projektu Mikołaja Kopernika. 1525 – W Starogardzie zaczął się szerzyć luteranizm. 1557 – Protestanci przejęli świątynie katolickie w mieście. 1566 – Po raz pierwszy odnotowano nazwę miasta w formie Starogard. 1572 – W Starogardzie odbył się sejmik szlachty pomorskiej. 1599 – Katolicy odzyskali utracony kościół farny. 1600 – Spisany zostaje wilkierz starogardzki – zbiór praw miejskich. 1626–1629 – Miasto odczuło skutki wojny szwedzkiej. 1655 – Starogard okupowali Szwedzi. Opuścili miasto dwa lata później. 1749 – Pożar zniszczył południową część miasta. 1769 – Z inicjatywy Józefa Wybickiego, posła na Sejm Rzeczypospolitej, zawiązała się w Starogardzie konfederacja pomorska, jako część antyrosyjskiej konfederacji barskiej, w obronie całości granic Rzeczypospolitej. Starogard był pierwszym miastem na Pomorzu, które przystąpiło do ruchu barskiego. Wielu starogardzian zginęło w starciach z wojskami rosyjskimi (m.in. pod Kcynią) oraz w obronie Wawelu (1772).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kalendarium historii Starogardu Gdańskiego · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.