Duża Synagoga w Łęczycy – zbudowana w 1787 roku przy ulicy Kaliskiej 8. Była główną synagogą gminy żydowskiej w Łęczycy. Budowniczym synagogi był żydowski architekt Szmerke Józefowicz. Najnowsze ustalenia w sprawie dziejów synagogi opublikowano w wydanej w Łęczycy w 2012 r. książce Historia Żydów łęczyckich na przestrzeni wieków, opracowanej przez historyków z Uniwersytetu Łódzkiego.
Historia W 1782 roku Żydzi uzyskali zezwolenie od biskupa gnieźnieńskiego Antoniego Ostrowskiego na budowę nowej synagogi, która miała stanąć na miejscu starej bożnicy. Synagoga słynęła ze swojego wspaniałego zespołu synagogalnego.
W 1890 r. doszło do wypadku na babińcu synagogi – kobiety przestraszyły się przebranego za Borutę chłopca i ok. 40 z nich zadeptało się w panice.
Podczas II wojny światowej hitlerowcy splądrowali, a następnie – w 1940 roku – spalili synagogę, której ruinę nakazali rozebrać Żydom – zachowały się fotografie z pożaru (hitlerowska widokówka Brenende Synagoge) i z rozbiórki. Cegłę użyto na willę landrata.