Otrzymawszy manuskrypt powieści Operacja Piorun, McClory wytoczył powództwo przeciwko Flemingowi o naruszenie praw autorskich. Spór zakończony został w roku 1963 ugodą pozasądową, której postanowienia obejmowały m.in. zobowiązanie do oznaczania autorstwa powieści formułą „oparta na zarysie scenariusza filmowego K. McClory, J. Whittinghama i autora” oraz powrót praw autorskich majątkowych scenariusza filmu do McClory’ego po 10 latachSvetkey (2014); Śmiałkowski (2009) s. 31-33; Lycett (1996) s. 343-354, 360, 383-384, 387, 426-427, 431-433.. Ugoda ta nie usunęła niepewności co do praw do fabuły oraz postaci; w latach osiemdziesiątych, już po śmierci Fleminga, McClory zawarł kolejną ugodę, tym razem z wytwórnią filmową United Artists, co umożliwiło McClory’emu nakręcenie „niezależnego” filmu o Jamesie Bondzie pt. Nigdy nie mów nigdy (Never Say Never Again, 1983) w oparciu o ten sam schemat fabularny co Operacja Piorun (Thunderball, 1965)Śmiałkowski (2009) s. 194; Lycett (1996) s. 451-452; Svetkey (2014). .
Fleming nadał Ernstowi Stavro Blofeldowi własną datę urodzenia, zaś nazwisko zostało zapożyczone od przyjaciela z czasów studiów, członka londyńskiego klubu Boodle’s, Thomasa BlofeldaŚmiałkowski (2009) s. 31-33;