thumb|Dolina Chula widziana ze Wzgórz Golan Emek ha-Chula () – rolnicza dolina położona pomiędzy wzgórzami Górnej Galilei i Wzgórzami Golan w północnej części Izraela.
Geografia Dolina leży w północnej części rowu tektonicznego Jordanu, na wysokości około 70 metrów p.p.m. Otaczające ją wzgórza wznoszą się od 400 do 900 metrów n.p.m.
Dolina ma długość około 25 km i szerokość 7 km (w skrajnych punktach). Zajmuje powierzchnię 177 km².
Lato jest tam gorące i suche, a zima chłodna. Średnia rocznych opadów na południu to 40 cm, a na północy 80 cm.
Historia Dolina Chula łączyła Syrię z Wybrzeżem Morza Śródziemnego i Egiptem. Powstały tam miasta Hazor i Layish. Pod koniec XII wieku p.n.e. Izraelici zburzyli Layish i wybudowali nowe miasto.
Przez cały okres panowania hellenistycznego, rzymskiego, bizantyjskiego i wczesnoarabskiego, dolina Chula była zamieszkana przez społeczność wiejską. W 1883 roku powstała tam pierwsza żydowska osada rolnicza – Yesod Hamaala. Do roku 1948 było tam już 12 osad żydowskich i 23 arabskie wioski. W tym samym roku wybuchła wojna żydowsko-arabska, wskutek której większość Arabów porzuciła dolinę.