Początkowo mieszkali w Baden pod Wiedniem, później w Wiedniu w pensjonacie. Pod koniec 1915 roku powrócili do Lwowa. W 1923 roku zmarła jego żona Julia, która została pochowana na cmentarzu Łyczakowskim. Jan Sas Zubrzycki zmarł w Brzuchowicach koło Lwowa w 1935 roku. Został pochowany na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie (kwatera 20-9).
Po 1945 roku córka Lucja Tysson wraz z mężem Józefem i rodziną pozostała we Lwowie. Wnuk architekta, Jan Tysson, był ukraińskim inżynierem–konstruktorem i kierownikiem Polskiego Teatru we LwowieJan Tysson – legenda powojennego polskiego Lwowa.
Jan Sas-Zubrzycki opublikował liczne prace naukowe, zawierające m.in. rozważania na temat polskiego stylu narodowego. Wskazywał na oryginalne, rodzime cechy polskiej architektury. Jako architekt tworzył głównie w duchu neogotyku. Wybudował ponad 40 kościołów i przebudował około 20. Opracowywał też projekty przebudowy kamienic i budowy świeckich budowli publicznych, m.in. ratusze w Jordanowie i Niepołomicach.