Pierwsze zachowane zapisy historyczne o wsi pochodzą z przełomu XIV-XV wieku. W 1380 Mikołaj Strosberg prepozyt gnieźnieński i kanonik poznański jako czasowy posiadacz Lisówek zawarł ugodę z Tomaszem Ciesielskim dziedzicem z Cieśli dotyczącą przekopania rowu od jeziora Nieproszewo do stawu (łac. „stagnum”) przed młynem zbożowym aby zasilić w napęd koła wodne młynów lisowskich. Mikołaj oraz jego następcy na tym stanowisku mieli prawo do naprawiania rowu i połowu w nim ryb. Ustalono, że mieli oni płacić co roku Ciesielskiemu oraz jego spadkobiercom, jako właścicielom jeziora, 6 ćwiertni żyta i połowę ćwiertni mąki pszennej oraz mleć słody bez pobierania miarek. Opłaty te miały być zawieszane w przypadku zniszczenia młynów do czasu ich odbudowy. Jeżeli natomiast pozostanie tylko jeden młyn, opłaty wyniosą połowę wymienionych wartości. Ustalono, ze Ciesielski nie może utrudniać przepływu ryb z jeziora przez wykopany rów. Z lat 1419-1446 zachowały się zapisy ziemskich procesów sądowych o granice pomiędzy Lisówkami należącymi do kapituły katedry poznańskiej a Tomicami w wyniku których opisano okolice obu wsi. W 1419 Miroszek czyli Mirosław z Bytynia kanonik poznański toczył proces z Mikołajem Tomickim.