W 1446 sędziowie polubowni wydali wyrok w procesie o granice między Lisówkami a Tomicami należącymi do Mikołaja Tomickiego. Według ustaleń granica miała przebiegać od dwóch kopców narożnych znajdujących się pomiędzy Tomicami, Lisówkami i Skrzynkami aż do grobli i powyżej młyna (Łac. „superius molendinum”) kapituły. Młyn ten z groblą i stawem należał do kapituły, a ziemia wokół stawu do Tomickiego. Kapituła miała prawo naprawiać groblę. Dalej granica biegła od grobli górnego młyna i do starej grobli młyna dolnego. Starą groblę kapituła mogła podwyższać i naprawiać oraz zbudować na niej nowy młyn na gruncie Tomic oraz zburzyć stary. Granica od starej grobli miała przebiegać starym rowem aż do wzgórza i jeziora (łac „lacus”). Grunt po lewej stronie należał do kapituły, a po prawej do Tomickiego.
Miejscowość odnotowały także zapisy podatkowe z XV i XVI wieku. W latach 1499-1583 odnotowano wymiar poboru podatkowego w Lisówkach. W 1499 wieś znalazła się w wykazie zaległości podatkowych. W 1508 pobrano podatki od 7 półłanków, wiardunek z młyna, 6 groszy od karczmy. W 1563 podatki od karczmy dorocznej, młyna dorocznego o jednym kole wodnym. W 1577 i 1583 płatnikiem poboru była kapituła katedry poznańskiej.