John Albert Edward William Spencer-Churchill (ur. 18 września 1897 w Londynie, zm. 11 marca 1972) – brytyjski arystokrata, najstarszy syn Charlesa Spencera-Churchilla, 9. księcia Marlborough i Consuelo Vanderbilt, córki amerykańskiego magnata kolejowego Williama Kissama Vanderbilta. Został ochrzczony 16 października 1897 r. w kaplicy St James’s Palace.
Życiorys Od urodzenia nosił tytuł markiza Blandfordu. Wykształcenie odebrał w Eton College. W 1914 wstąpił do 1st Life Guards w stopniu porucznika i wziął udział w I wojnie światowej. Po wojnie kontynuował naukę w Christ Church Uniwersytetu Oksfordzkiego. W 1934 odziedziczył po swoim ojcu tytuł księcia Marlborough i zasiadł w Izbie Lordów. W 1936 został zastępcą Lorda Namiestnika Oxfordshire oraz Strażnikiem Pokoju tego hrabstwa. W latach 1937–1942 był burmistrzem Woodstocku. W 1942 został awansowany na stopień podpułkownika. Został też odznaczony U.S. Bronze Star.