kiedyś występował w Mjanmie. W południowych Chinach żyją na wysokościach 300 – 800 m, ale w niektórych prowincjach zaobserwowane zostały nawet na wysokości 4500 m. W związku z prowadzonym trybem życia badania tego gatunku są utrudnione.

Jelonek czubaty zamieszkuje w zależności od podgatunku: E. cephalophus cephalophus – południowo-zachodnia Chińska Republika Ludowa; stare zapisy z północnej Mjanmy E. cephalophus ichangensis – południowa Chińska Republika Ludowa E. cephalophus michianus – południowa-wschodnia Chińska Republika Ludowa

Morfologia U jelonka błotnego występuje poroże w kształcie szpica, bardzo niewielkich rozmiarów, prawie całkowicie zasłonięte przez kilkunastocentymetrowy czub, czyli kępkę dłuższych włosów na czole (Komosińska i Podsiadło 2002). Gatunek ten ma specyficznie rozwinięte kły – u samców górne kły są wydłużone i zakrzywione oraz wystają na zewnątrz pyska. Ich długość dochodzi nawet do 2,5 cm.

Zarówno samce, jak i samice jelonka błotnego wydają zarówno w okresie godowym, jak i w przypadku zagrożenia charakterystyczne dźwięki przypominające szczekanie.

Długość ciała 100–120 cm, długość ogona 7–13 cm, w kłębie wysokość wynosi 50–70 cm;