Karol Stanisław Schubert (ur. 1 marca 1864 w Marszowicach, zm. 1954) – generał dywizji Wojska Polskiego, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Młodość i służba w Cesarskiej i Królewskiej Armii Był synem Karola i Honoraty z Fiszerów. Żonaty z Hubrych. Miał dwoje dzieci: Irena (ur. 1 stycznia 1899) i Eryk (ur. 3 września 1903). W 1897 ukończył 5 klasowe gimnazjum niższe w Bochni i wstąpił do Szkoły Kadetów Piechoty w Łobzowie. 23 marca 1881 rozpoczął zawodową służbę w cesarskiej i królewskiej Armii. Kolejno zajmował stanowiska w 56 pułku piechoty w Krakowie i Wadowicach (do 19 maja 1893), adiutanta dowódcy batalionu w Stryju (do 19 października 1894) i oficera Pułku Piechoty Obrony Krajowej Nr 18 w Przemyślu. W tej ostatniej jednostce pełnił służbę w Komendzie Uzupełnień Pułku i na stanowisku dowódcy kompanii (1896 – 18 maja 1910). Przeniesiony do Wiednia został oficerem sztabowym do szczególnej służby przy 1 pułku strzelców. 19 sierpnia 1914 mianowany dowódcą batalionu w 1 Wiedeńskim pułku pospolitego ruszenia, a 23 listopada 1914 dowódcą tego pułku. 23 stycznia 1915 zdał dowodzenie pułkiem by już 19 lutego zostać dowódcą Pułku Piechoty Obrony Krajowej Nr 32.