(glōtta) – „język”
Gramatyka Cechy charakterystyczne dialektu jońskiego w zakresie gramatyki:
celownik liczby mnogiej I i II deklinacji przyjmuje końcówkę - (-si), np. joń. (gnōmēsi), att. (gnōmais) – „osądom”, „opiniom” dopełniacz liczby mnogiej I deklinacji przyjmuje końcówkę - (-eōn) zamiast (-ōn), np. joń. (ēmeréōn), att. (hēmerōn) – „(tych) dni” rzeczowniki III deklinacji z końcowym - (-is) w mianowniku przyjmują w dopełniaczu liczby pojedynczej końcówkę - (-ios), np. joń. (pólios), att. (póleōs) – „(tego) miasta”. znacznie rzadsze użycie form kontrahowanych niż w dialekcie attyckim
Zobacz też dialekt attycki dialekt dorycki dialekt eolski dialekty arkadyjsko-cypryjskie język grecki język grecki klasyczny język nowogrecki
Uwagi
Bibliografia Korusowie, Agnieszka i Kazimierz, Hellenike glotta. Podręcznik do nauki języka greckiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa–Kraków 1998
Kategoria:Dialekty języka greckiego