Ześrodkowanie w pobliżu linii kolejowej spowodowało, że oddziały były pod ciągłym ostrzałem nieprzyjacielskiego lotnictwa, a straty były znaczne. 3 września przybył w rejon Koluszek 43 pułk piechoty i od 7.00 wyładowywał się na stacji Rokiciny. Pierwszy przybył eszelon z dowództwem pułku i samodzielnymi pododdziałami. Około południa przyjechał I batalion, który w trakcie wyładowywania był silnie bombardowany. Około 15.00 wyładowywała się kompania przeciwpancerna i pluton artylerii, a około 17.00 II batalion. Nocą z 3 na 4 września 13 DP rozpoczęła 35-kilometrowe przegrupowanie do rejonu Tomaszów –Ujazd. Jej ostatnie pododdziały wyładowywały się jeszcze nocą z 5 na 6 września ( III/43 pp, I/45 pp i 3/13 pal).
4 września dywizja ześrodkowana została w lasach na południe od Regn. Rozkazem dowódcy Armii „Prusy", 5 września przesunięta została do obszaru: Tomaszów Mazowiecki – Ujazd w celu jego obrony. Była ostatnią dywizją broniącą drogi do stolicy. Lewe skrzydło obrony – las Zawady przed Tomaszowem – obsadził 45 pułk strzelców kresowych, prawe skrzydło – rejon miejscowości Wólka Krzykowska, Sangródz i Ujazd – 43 pułk strzelców. 44 pułk strzelców stanowił odwód i stał w lesie Lubochnia koło wsi Kaczka i (I baon) pod Bronisławowem.