Charakterystyczną cechą Zondy była awangardowa stylistyka autorstwa samego Horacio Paganiego, dla którego głównym źródłem inspiracji były bolidy wyścigowe klasy C, którymi zespół Mercedesa ścigał się wielokrotnie w różnych zawodach w latach 80. i 90. Przód przyozdobiły podwójne reflektory i wąsko zarysowana kabina pasażerska z wysoko osadzonymi lusterkami bocznymi. Tylną część nadwozia zdominowała z kolei centralnie umieszczona, poczwórna końcówka wydechu otoczona chromowanym pierścieniem. Kabina pasażerska zyskała luksusowo-sportową estetykę, z parą kubełkowych foteli. Wnętrze wykończono mieszanką skóry, jedwabiu oraz połyskującego aluminium, a detale zyskały nietypowe kształty.
Podstawowa Zonda wyposażona została silnik o pojemności sześciu litrów (5987 cm³) (silnik Mercedes-Benz M120 V12) i osiągała maksymalną prędkość 185 mph (297 km/h). Silnik generował moc 408 KM (300 kW/402 hp) przy 5200 obr./min i moment obrotowy równy 571 Nm (421 ft·lbf) przy 3800 obr./min.