Odwoływanie się do kompromisu luksemburskiego W praktyce funkcjonowania Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej kompromis luksemburski był wielokrotnie przywoływany jako podstawa uzasadnienia sprzeciwu wobec głosowania większościowego. Przykładem była sytuacja z 1982 roku, gdy w trakcie negocjacji dotyczących cen produktów rolnych przedstawicielka Francji wskazała, że w przypadku uznania danej kwestii za istotny interes narodowy nie powinno dochodzić do głosowania, co interpretowano jako odwołanie do zasad kompromisu.
Odwołanie to zostało również wykorzystane przez Wielka Brytania, która powiązała blokowanie decyzji w sprawach rolnych z negocjacjami dotyczącymi swojej składki budżetowej, rozszerzając zastosowanie mechanizmu weta poza bezpośredni przedmiot obrad. W obliczu narastającego impasu Rada Ministrów zdecydowała się jednak na zastosowanie głosowania większością kwalifikowaną, co stanowiło ograniczenie praktycznego znaczenia kompromisu luksemburskiego w tej sytuacji.
W reakcji na te wydarzenia Francja podkreśliła, że kompromis