Rozważano między innymi przywrócenie młyna, jednak w 1882 roku Walter Camp doprowadził do wprowadzenia zasady, zgodnie z którą drużyna miała trzy próby na przesunięcie piłki o 5 jardów (około 4,6 m), gdzie nieosiągnięcie wymaganej odległości skutkowało utratą piłki na rzecz przeciwnika. Wprowadzenie tego systemu stanowiło jedną z najważniejszych zmian odróżniających rozwijający się futbol amerykański od rugby. Wyznaczenie na boisku linii w odstępach pięciu jardów nadało mu charakterystyczny wygląd, przypominający ruszt, od którego pochodzi angielska nazwa gridiron.
W tym samym roku zmniejszono wymiary boiska do 110 na 53⅓ jarda (około 100,6 na 48,8 m) oraz wprowadzono nowy system punktacji: cztery punkty za przyłożenie, dwa za safety, dwa za gola po przyłożeniu oraz pięć za gola z gry. Zalegalizowano również atakowanie przeciwnika poniżej pasa.