W 1934 w Berlinie utworzono spółkę GEMA (Gesellschaft für elektroakustische und mechanische Apparate), jej głównymi udziałowcami byli inżynierowie Hans-Karl Freicher von Willisen i Paul Günter Erbslöh. Do przedsiębiorstwa jako udziałowcy dołączyli także Christian Adolf Lassen i Erich Golde. Początkowo opracowywano urządzenia do wykrywania obiektów morskich z użyciem fal elektromagnetycznych o długości 1,8 m – niespodziewanie w 1935 odkryto ich przydatność w wykrywaniu celów powietrznych. Wkrótce stworzono stację radiolokacyjną Freya (FuMG 39G), opracowaną na podstawie prototypu o nazwie roboczej Dete II. Po raz pierwszy wykorzystała urządzenie niemiecka Luftwaffe w czasie zajmowania Czechosłowacji w 1938. W marcu 1939 50 urządzeń typu Freya znalazło się w fazie produkcji – pomimo braku możliwości określenia wysokości lokalizowanych celów powietrznych używano tego radaru w jednostkach wywiadowczych Luftwaffe. W 1943 z powodu coraz większego zagrożenia nalotami bombowymi aliantów zakład produkcyjny GEMA Werke postanowiono przenieść do Lubania (Lauban) na Dolnym Śląsku.