Od połowy 1943 nowa siedziba firmy mieściła się w Lubaniu przy Bismarckstrasse 29 i kontynuowała produkcję aparatów Freya, opracowano zarówno wersje stacjonarne i przenośne (z własnym generatorem prądotwórczym napędzanym benzyną). Urządzenie było w stanie zlokalizować naziemne nieruchome cele artyleryjskie i przemieszczające się obiekty powietrzne bez względu na warunki atmosferyczne. Wyprodukowano także wersje aparatu dla niemieckiej Kriegsmarine, których zadaniem była radiolokacja celów morskich (zarówno nawodnych i podwodnych) i prawdopodobnie było to pierwsze zastosowanie radaru w działaniach wojennych na morzu – jednakże wyścig technologiczny w skonstruowaniu skutecznych radarów o zastosowaniu wojskowym, między państwami toczącymi II wojnę światową, trwał praktycznie od pierwszych dni wojny i Niemcy miały istotne opóźnienia w wykorzystaniu bardzo skutecznych na polu walki fal elektromagnetycznych o długości 1 cm.