Początkowo starano się prowadzić nabór ochotników jedynie spośród przeciwników władzy stalinowskiej, ale ostatecznie zaczęto brać wszystkich zgłaszających się. Z biegiem czasu Niemcy zaczęli nazywać jednostkę Verband Graukopf, a następnie Oddziałem Doświadczalnym „Środek” (Versucheband „Mitte”) lub Osintorf Brigade. Na jej czele stanęli początkowo rosyjscy biali emigranci: płk Konstantin G. Kromiadi, odpowiedzialny za sprawy polityczne i płk Igor K. Sacharow, odpowiedzialny za sprawy wojskowe. Przyjęli oni pseudonimy: płk K. G. Kromiadi – „Sanin”, zaś płk I. K. Sacharow – „Lewin”. Odpowiedzialnym ze strony niemieckiej był ppłk Abwehry von Hetting-Seeburg. Rosyjscy dowódcy RNNA zamierzali rozwinąć swoją formację do wielkości dywizji, wysłać ją na front do walki z Armią Czerwoną, doprowadzić do masowych dezercji i w ten sposób sformować armię rosyjską walczącą z reżimem bolszewickim. Celem ostatecznym było ustanowienie nowej Rosji. Jednakże Niemcy zamierzali wykorzystać jednostkę głównie do celów sabotażowo-dywersyjnych na tyłach wojsk sowieckich, które to działania miały prowadzić pojedyncze plutony i kompanie, a także walki z partyzantką. Mijało się to z celami rosyjskich dowódców RNNA.