Od 1957 współpracował też z „Rocznikiem Literackim”. Przekłady oraz wiersze i artykuły publikował w czasopismach: „Przegląd Kulturalny” (do 1962), „Współczesność” (do 1967), „Literatura Radziecka” (do 1976), „Życie Literackie” (do 1979), „Twórczość” (do 1985), „Argumenty” (1958–1966), „Polityka” (1958–1967), „Dialog” (od 1959), „Odra” (od 1959), „Poezja” (1966–1971), „Literatura na Świecie” (od 1976) i „Więź” (od 1981).
Od 1945 działał w ZZLP (od 1949 Związek Literatów Polskich), pełniąc kolejno funkcje członka zarządu, sekretarza, prezesa Oddziału Łódzkiego (1947/48) i wiceprzewodniczącego Klubu Poetów. Od 1948 był członkiem Zarządu Sekcji Tłumaczy Polskiego PEN Clubu.
W 1967 wystąpił z PZPR w proteście przeciw usunięciu z partii Leszka Kołakowskiego. W styczniu 1976 należał do sygnatariuszy Memoriału 101, podpisał list protestacyjny do Komisji Nadzwyczajnej Sejmu PRL przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej LudowejKultura 1976/03/342 Paryż 1976, s. 30.. W 1978 był jednym z członków założycieli Towarzystwa Kursów Naukowych i należał do jego rady programowej.
Dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną od 2 sierpnia 1930 była poetka Wanda Grodzieńska, z którą miał córkę Joannę, poetkę, historyka sztuki.