Jeszcze przed teatralną premierą, pod koniec 1949 zagrał swą pierwszą rolę filmową.
Rok 1954 przyniósł mu dwie nagrody: Victora (zwanego „Oscarem francuskiego kina”) dla najpopularniejszego aktora roku oraz "Cytrynę" gazety „Ici Paris” przyznawaną za złe stosunki z prasą. Będąc u szczytu sławy, jako pierwszy amant francuskiego kina (17 filmów w pięć lat) i najbardziej kasowy z aktorów na łamach poczytnego tygodnika filmowego „Cinémonde” (1955) przedstawił się z właściwą sobie autoironią: Oto mój „dokument tożsamości”: Jean-Claude Villeminot, zwany Jean-Claude Pascalem, urodzony 24 października 1927 w Paryżu... Wzrost: 1 m 88 cm; waga: 80 kg; oczy: piwne; włosy: ciemnobrązowe; nos: „najpiękniejszy nos Paryża”, jak mówią piękne dziennikarki; zawód: „komediant”, jak nie mówią piękne gwiazdy kina; miejsce stałego zamieszkania: trzy okna i drzewa; stan cywilny: samotny...Jean-Claude Pascal był homoseksualistą. Patrz:Hexagone Gay – Jean-Claude Pascal [dostęp 2011-09-28]. (...) Chcę wyraźnie powiedzieć, że nawet tuż przed osiągnięciem 28. roku życia nie czuję się dobrze w epoce atomu. Wolałbym, i to jak jeszcze, urodzić się w 1815 i umrzeć nim narodziła się... wieża Eiffla.