Piosenkarz Jego przygoda z piosenką zaczęła się w połowie lat 50. W 1953 można było go usłyszeć z dużego ekranu w filmie La Rage au corps, w którym zagrał amatorsko śpiewającego włoskiego robotnika. Wkrótce potem zadebiutował na małym ekranie u boku Maurice’a Chevaliera. Przypadek zdecydował o tym, że zaczął śpiewać zawodowo. Przyjął zaproszenie Radia Luksemburg na wieczorny koncert w Boże Narodzenie 1953. Wykonana przez niego piosenka „Parlez-moi d’amour” wywołała lawinę telefonów od zachwyconych radiosłuchaczy. Wysłuchał go wtedy również Maurice Tézé, dyrektor artystyczny wytwórni płytowej Pathé-Marconi, który natychmiast wystąpił z propozycją podpisania kontraktu. Pascal odczuwał już wówczas narastającą frustrację z powodu nieustannego obsadzania go w mało go pociągających rolach bohaterskich amantów, dlatego zainteresował się bliżej możliwością pracy w nowym zawodzie. Będąc z natury perfekcjonistą, zaczął od zera uczyć się śpiewu, choć jeszcze nie zakładał, że piosenkarstwo stanie się przyszłością jego artystycznej kariery.