Dorota Czeszczewik)
Dzięki temu programowi opisano po raz pierwszy:
strukturę i liczebność zespołu ptaków niezaburzonego nizinnego lasu strefy umiarkowanej (prace z 1984, 1990, 1995, 2003, 2004), tworząc punkt odniesienia dla badań w lasach zagospodarowanych w strefie umiarkowanego klimatu (europejsko-syberyjsko-amerykańskich), jak i dla prowadzonych w tropikach; do białowieskich danych porównywały swe wyniki zespoły pracujące w tropikach, francuski prof. Brosseta i Erarda w Gabonie, amerykański prof. J. Terborgha i innych nad Amazonką, oraz duński w lasach deszczowych Ekwadoru. zmierzono stopień stabilności (i zakres zmienności) składu tego zespołu ptaków w warunkach klimatycznych minionego ćwierćwiecza (1997). zbadano ekologię rozrodu kilkunastu gatunków ptaków tworząc modelowy punkt odniesienia dla porównań zarówno z lasami tropikalnymi, jak i zagospodarowanymi strefy umiarkowanej (prace z lat 1980–2005). udowodniono (z pomocą wieloletnich danych korelacyjnych oraz eksperymentów terenowych), że w warunkach pierwotnego lasu mieszanego konkurencja międzygatunkowa ptaków o zasoby pokarmowe nie jest czynnikiem ograniczającym liczebność populacji wielu gatunków, a ważniejszy jest wpływ presji innych czynników powodujących niskie zagęszczenia populacji (undersaturation).