Kolejność ksiąg Starego Testamentu jest zupełnie inna niż w Biblii hebrajskiej, Septuagincie czy Wulgacie. Księga Jozuego jest w Peszitcie księgą siódmą, gdyż szóstą w kolejności jest Księga Hioba występująca tu zaraz po Pięcioksięgu, księgi wielkich proroków umieszczone zostały po księgach małych proroków.
Stary Testament thumb|Szóste błogosławieństwo (Mt 5,8) 'Błogosławieni są czystego serca, bo oni ujrzą Boga.' Początkowo w Syrii posługiwano się tekstem Septuaginty, greckim przekładem Starego Testamentu. Jednak przekład Starego Testamentu na język syryjski dokonany został z języka hebrajskiego, nie z Septuaginty. Jako prawdopodobne miejsce powstania wskazuje się często Edessę, około roku 200.
Przekład Starego Testamentu został oparty na nieznanej współcześnie wersji tekstu hebrajskiego. Jego dwiema cechami charakterystycznymi są: staranność w oddaniu tekstu w poprawnym języku syryjskim (w odróżnieniu np. do skrajnej dosłowności obserwowanej w targumach czy przekładzie Akwili) oraz tendencja do wyjaśnienia nieścisłości, ukonkretnienia wieloznaczności tekstu hebrajskiego. Odrzuca się dziś powszechnie tezę o bezpośrednim pochodzeniu od aramejskich targumów.