Niektóre badania wskazują na prawdopodobną genezę żydowską: Peszittę stworzyła jakaś wspólnota „nie-rabinicznych” Żydów, która uznała Jezusa za Mesjasza, „przynosząc” ze sobą także Biblię.
W każdej biblijnej księdze tekst hebrajski wykorzystany przez tłumacza Peszitty ma to samo pochodzenie, co tekst, który legł u podstawy tekstu masoreckiego. Obserwowane dziś różnice pomiędzy Peszittą a tekstem masoreckim wynikają stąd, że podczas dalszej transmisji tekstu oba zostały zniekształcone przez pewną liczbę podrzędnych wariantów tekstowych.
Tekst Peszitty po większej części stoi w bliskiej relacji do tekstu masoreckiego, jednak w licznych miejscach jest bliższy Septuagincie. Sprawa byłą badana przez licznych badaczy. Wielu z nich zauważyło, że pod względem tekstualnym Peszitta w licznych miejscach łączy się z Septuagintą przeciwko tekstowi masoreckiemu (Barnes, Cornill, Gelston, Pinkuss, Salkind, Janichs, Schoors). Najwięcej paralel zachodzi w Księdze Ezechiela, u 12 Małych Proroków, w Przypowieściach, Pieśni nad Pieśniami i Kohelecie. Ponadto można to zjawisko sporadycznie zauważyć także w Księgach Rodzaju, Jozuego, Izajasza, Jeremiasza, Psalmach i Księdze Estery. Natomiast w przypadku Ksiąg Samuelowych, Królewskich, Hioba, Lamentacji oraz Kronik zjawisko to jest albo nieznaczne, albo nie zachodzi wcale.