Odkształcenie plastyczne (ang. plastic deformation) – trwała, nieodwracalna część odkształcenia materiału, która pozostaje po usunięciu wywołującego je obciążenia. W odróżnieniu od odkształcenia sprężystego materiał po odciążeniu nie powraca całkowicie do pierwotnego kształtu i wymiarów. Zdolność materiału do osiągania trwałych odkształceń bez zniszczenia jest przejawem jego plastyczności. alt=Ilustracja obrazująca ideę odkształcenia plastycznego|mały|207x207px|Ilustracja obrazująca ideę odkształcenia plastycznego Początek makroskopowego odkształcenia plastycznego wiąże się z osiągnięciem odpowiedniego naprężenia, opisywanego jako granica plastyczności. Mikroskopowy mechanizm odkształcenia zależy od rodzaju i struktury materiału. W metalach krystalicznych podstawowym mechanizmem jest ruch dyslokacji prowadzący do poślizgu; w określonych warunkach w odkształceniu uczestniczy również bliźniakowanie.