Husserlowska definicja funkcji znaczeniowej nie jest jasna. Całość rozważań Husserla można rozumieć następująco: wyrażenia okazjonalne są pozbawione znaczenia, jeśli nie odnosi się ich do określonych sytuacji. Istnieje jednak możliwość nadania im znaczenia, o ile zastosuje się je zgodnie z pewną regułą – np. słowo „dziś” (pozbawione znaczenia, gdy funkcjonuje poza kontekstem) odniesie się do dnia, w którym się je wymawia, czyli użyje się takiego wyrażenia w określonym kontekście.
Według Husserla całkowita eliminacja wyrażeń okazjonalnych z języka nie jest możliwa, gdyż nawet w językach sztucznie udoskonalonych ich użycie jest konieczne w procesie budowy ich słownika.
Wyrażenia okazjonalne w myśli Quine’a i Freudenthala Teoria okazjonalności wyrażeń Willarda Van Ormana Quine’a opiera się na jego koncepcji zmiennej jako zaimka. Według samego Quine’a koncepcję tę sformułował już Giuseppe Peano w dziele Formulaire de mathématique, z której on sam ją zapożyczył. Zbliżoną koncepcję zaimka jako zmiennej wypracował natomiast Hans Freudenthal.