Przy obchodach 50-lecia pracy lekarskiej w 1867 otrzymał tytuł doktora honoris causa warszawskiej Szkoły Głównej, zaś Rada Lekarska Królestwa Polskiego ufundowała nagrodę jego imienia. W 1868 przeszedł na emeryturę i osiadł w swym folwarku w Konarach koło Przysuchy. Leczył tam za darmo ludność chłopską i żydowską i zajmował się pszczelarstwem. Tam też zmarł w 1881. W pogrzebie uczestniczyła wielka liczba żałobników, wśród nich liczna delegacja żydowska z rabinem. Zwłoki przewieziono do Warszawy i pochowano na cmentarzu Powązkowskim w miejscu 157-6-1 do 4.
Helbich był dwukrotnie żonaty, z Rozalią Rootzenstein oraz Anielą Amelią Lessel (1814-1856), ze znanej rodziny warszawskich architektów, córką wziętego architekta warszawskiego Fryderyka Alberta Lessla i Chrystiany Alberty Leppigé i miał dwóch synów.
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari nr 1163 – 6 maja 1831
Przypisy
Bibliografia Paweł Anders, Kalisz i okolice, Warszawa 1987 Stanisław Szenic, Cmentarz Powązkowski 1851–1890, Warszawa 1982