Okręty „USS Washington” i „USS Caperton”, a za nimi „USS Knapp” i „USS North Carolina”, otworzyły ogień ze wszystkich baterii. Warunki nasłonecznienia były nadal dobre, ale intensywność ognia smugowego stała się tak duża, że atakujące samoloty zniknęły z pola widzenia. Z odległości około 2000 do 1500 jardów stały się widoczne z dolnych baterii artyleryjskich i wszystkie działa kalibru 40 mm i 20 mm, które mogły celować, otworzyły ogień. Pierwszy samolot, atakujący z prawej burty, dość wcześnie przerwał atak i minął okręt po prawej burcie w odległości około 180m. Drugi samolot, atakujący z lewej burty, kontynuował atak, a podczas wycofywania się przeleciał omal nie uderzając w mostek; został wielokrotnie trafiony pociskami kalibru 40 mm i 20 mm i stanął w płomieniach, gdy był jeszcze widoczny przed mostkiem, po czym rozbił się z prawej strony. W krótkich odstępach czasu trzeci, czwarty i piąty samolot zaatakowały od lewej burty i zbliżyły się na niewielką odległość. Trzeci stanął w płomieniach i rozbił się z prawej strony. Czwarty przeleciał jak ognista kula, tuż przy lewej burcie, płonąc.