Wprowadził również zasadę niánhào nazywania er przez cesarzy. Od tej pory lata były oznaczane kolejnym rokiem panowania danego cesarza. Dodatkowo cesarz mógł nadawać nazwy poszczególnym okresom swojego panowania. Wudi w okresie swojego panowania nadał nazwy jedenastu erom.
Śmierć W 88 p.n.e. cesarz poważnie zachorował. Jego naturalny następca, najstarszy syn książę Ju padł ofiarą pałacowych intryg, które zakończyły się śmiercią jego oraz jego bliskich. Wudi uczynił następcą najmłodszego z synów – księcia Liu Fuling, który po objęciu rządów przyjął imię Zhaodi. Mając w pamięci początki własnego panowania, w których realną władzę posiadały jego babka i matka, Wudi ustanowił regentem Huo Guanga. Matka księcia – Zhao Jieyu – miała zostać stracona, by jako cesarzowa-wdowa nie zyskała zbyt dużego wpływu na rządzenie Chinami. Han Wudi zmarł rok później, w 87 p.n.e..
Przypisy
Bibliografia Praca zbiorowa pod redakcja Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych, str. 626, Oficyna Wydawnicza FOGRA, .
Kategoria:Cesarze dynastii Han Kategoria:Książęta (wang) epoki Han Kategoria:Urodzeni w II wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w 87 p.n.e.