Otto Paul Hermann Diels (ur. 23 stycznia 1876 w Hamburgu, zm. 7 marca 1954 w Kilonii) – niemiecki chemik, laureat Nagrody Nobla.

Życiorys Otto Diels urodził się w Hamburgu, ale gdy miał dwa lata, jego rodzina przeniosła się do Berlina. Tam uczęszczał do Joachimsthalsches Gymnasium (w latach 1882-1895), a następnie studiował na Uniwersytecie Humboldtów. W 1899 roku uzyskał stopień doktora chemii pod kierunkiem Hermanna Fischera.

Po studiach podjął pracę na stanowisku asystenta na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. W 1904 roku został tam wykładowcą, w 1906 profesorem, a w 1913 kierownikiem zakładu. W 1915 przeniósł się do Kilonii, gdzie objął stanowisko profesora i dyrektora Instytutu Chemii na Uniwersytecie Chrystiana Albrechta. Pracował tam do emerytury, na którą przeszedł w 1945 roku.

Praca naukowa Początkowo zajmował się chemią nieorganiczną. W 1906 roku uzyskał podtlenek węgla (dibezwodnik kwasu malonowego), opisał jego właściwości i wyznaczył skład chemiczny. Potem jego zainteresowania naukowe przesunęły się w stronę chemii organicznej. W 1927 roku opisał metodę dehydrogenacji związków heteroaromatycznych przy użyciu metalicznego selenu.