Wykorzystał tę metodę do dehydrogenacji steroli, co pozwoliło na stwierdzenie, że ich szkieletem węglowodorowym jest ukłąd 3′-metylo-1,2-cyklopentenofenantrenu.
W 1928 roku, wraz ze swoim współpracownikiem (a przedtem studentem) Kurtem Alderem, opublikowali w Justus Liebigs Annalen der Chemie, artykuł opisujący reakcję cykloaddycji zachodzącą pomiędzy dienami, a podstawionymi alkenami. Reakcja ta pozwalająca na uzyskanie szeregu związków cyklicznych i bicyklicznych została nazwana reakcją Dielsa-Aldera.
Odznaczenia i nagrody W 1950 roku został uhonorowany nagrodą Nobla wraz Kurtem Alderem za odkrycie i opracowanie metody syntezy dienów, zwanej reakcją Dielsa-Aldera. W 1952 otrzymał Krzyż Wielki Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.
Życie prywatne W 1909 roku ożenił się z Paulą Geyer. Mieli pięcioro dzieci: trzech synów i dwie córki. Dwóch z ich synów zginęło podczas II wojny światowej.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Ludzie urodzeni w Hamburgu Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Niemieccy chemicy Kategoria:Nobliści – chemia Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Chrystiana Albrechta w Kilonii Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1954