W kolejnych scenach Antonius odwiedza kościół, gdzie fresk przedstawiający Taniec Śmierci (Danse Macabre) doprowadza do refleksji nad sensem życia i religijności. W konfesjonale, nieświadomy, że spowiada się samej Śmierci, Block wyznaje pragnienie dokonania choćby jednego sensownego czynu, który nada znaczenie jego istnieniu. Podczas rozmowy zdradza taktykę szachową, która ma zapewnić mu przewagę – wkrótce odkrywa, że to Śmierć podsłuchała jego plan.
Na dalszym etapie wędrówki Jöns ratuje niemą dziewczynę przed gwałtem ze strony teologa Ravalda – tego samego, który przed laty nakłonił Blocka do udziału w krucjacie, a obecnie jest złodziejem. Dziewczyna dołącza do kompanii jako służąca. Grupa trafia do miasta, gdzie odbywa się przedstawienie aktorów. W tym samym czasie Skat uwodzi żonę kowala Ploga – Lisę – i ucieka z nią do lasu. Ich spektakl zostaje przerwany przez procesję biczowników głoszących pokutę i sąd ostateczny.
W karczmie Raval podburza gości do napaści na Jofa, ale zostaje powstrzymany przez Jönsa, który tnie go w twarz. Po tych wydarzeniach do rycerza dołączają Jof, Mia, ich dziecko, Jöns i niemowa. Podczas wspólnego pikniku z Mią, Antonius przeżywa chwilę ukojenia i radości, którą zapowiada, że zapamięta do końca życia.