Block zaprasza całą grupę do swojego zamku jako schronienia przed zarazą. W lesie spotykają Skata i Lisę – kobieta wraca do Ploga, a Skat udaje samobójstwo. Gdy nocuje na drzewie, pojawia się Śmierć i ścina je, kończąc jego los.
Spotykając ponownie skazaną na spalenie dziewczynę oskarżoną o konszachty z diabłem, Antonius próbuje za jej pośrednictwem dowiedzieć się czegoś o zaświatach. Dziewczyna, ogarnięta szaleństwem i przerażeniem, nie potrafi odpowiedzieć. Rycerz podaje jej zioła, aby ulżyć w cierpieniu.
W końcowych scenach Jof widzi rycerza grającego w szachy ze Śmiercią i rozumie, że czas uciekać. Ucieka z rodziną, a Block świadomie zajmuje Śmierć rozmową, by umożliwić im ucieczkę. Mimo że rycerz przewraca szachownicę, Śmierć odtwarza układ i kończy grę, ogłaszając zwycięstwo. Pyta Blocka, czy dokonał tego jednego znaczącego czynu. Rycerz odpowiada, że tak – umożliwił ucieczkę niewinnej rodzinie.
W zamku Block spotyka swoją żonę, a cała grupa spożywa ostatnią wieczerzę. Po chwili zjawia się Śmierć. Członkowie grupy przedstawiają się po kolei, a niema dziewczyna przemawia po raz pierwszy: „To już koniec”.