Stalówka jest wygięta wzdłuż osi podłużnej w formę zbliżoną do fragmentu rurki, dzięki czemu po zanurzeniu w atramencie w jej wewnętrznej, wklęsłej części zatrzymuje się kropla atramentu. Przy dotknięciu czubkiem stalówki papieru, spływa ona powoli i zostawia na nim ślad w miejscu styku. Często w stalówce wycięty jest dodatkowy otwór zwany sercem, którego obecność powoduje, że zatrzymująca się po zanurzeniu stalówki w kałamarzu kropla jest większa. Zwiększenie nacisku stalówki na papier powoduje rozsunięcie się rozcięcia na końcu stalówki i w rezultacie poszerzenie rysowanej linii. Kształt i rozmiar szczeliny i otworu, oraz materiał z którego stalówka jest wykonana decyduje o elastyczności stalówki. Kształt stalówki do pisania atramentem jest często dość skomplikowany i mocno odbiega od pierwotnej formy połowy odcinka rurki z blachy. Znacznie bliżej tego pierwotnego kształtu są stalówki zwane piórkami, używane do pisania i rysowania tuszem.