Odmianą stalówki jest tzw. redis (potocznie „redisówka”), służący do pisania i rysowania tuszem kreślarskim. Redis od zwykłej stalówki różni się tym, że zakończony jest odgiętą końcówką piszącą o szerokości od pół milimetra do kilku milimetrów – w zależności od tego, jakiej grubości linie stalówka ma rysować. Na stalówce tego typu znajduje się również dodatkowa nasadka utrzymująca większą ilość tuszu, co jest konieczne zwłaszcza przy rysowaniu szerokich linii, do których zużywa się go więcej.
Do niektórych rodzajów pisma kaligraficznego używa się także stalówek bez rozcięć i często o znacznej szerokości końcówki.
W wiecznych piórach Dalszy rozwój technik pisarskich zaowocował wiecznym piórem. Początkowo stalówki w wiecznych piórach wykonane były ze złota. W okresie II Wojny Światowej, często z powodów oszczędnościowych, wykonywano je z palladu albo stali. W drugiej połowie XX wieku miejsce złota, które stosowane jest obecnie jedynie w piórach z wyższej półki, zaczęła zajmować tańsza stal. Oprócz złota i stali, stalówki wykonuje się również z palladu oraz tytanu.