W XIV wieku na budzińskim wzgórzu ulokował się dwór królewski. Wtedy też, z inicjatywy księcia Slawonii Stefana (młodszego brata króla Ludwika I), powstał tam pierwszy zamek. Budowla ta została później znacznie rozbudowana i ufortyfikowana za panowania króla Zygmunta. Zygmunt, który był także cesarzem rzymskim, wybrał budziński zamek jako swoją rezydencję, gdyż chciał wykorzystać go jako symbol swojej ważności wśród innych europejskich władców. Przebudowa zamku w stylu gotyckim miała miejsce głównie w latach 1410–1420. Następnie król Maciej Korwin, panujący w latach 1458–1490, przebudował zamek Królewski w stylu włoskiego renesansu, przez co budowla stała się pierwszym tego rodzaju obiektem wśród europejskich dworów królewskich.
XVI–XVIII wiek thumb|left|Zamek w Budzie na obrazie autorstwa Jacoba Balthasara Peetersa z 1686 roku Począwszy od rozpoczęcia tureckiej okupacji Budy w 1541 roku zamek, zamieniony przez Turków na koszary, więzienie oraz magazyn broni i amunicji, zaczął popadać w ruinę. Wielkie oblężenie miasta przez siły chrześcijańskie z 1686 roku spowodowało całkowite zniszczenie budowli. Kiedy Turcy zostali ostatecznie wypędzeni, władzę nad Węgrami przejęła austriacka dynastia Habsburgów.