Z ich inicjatywy w 1715 roku rozebrano zrujnowany budynek i zbudowano nowy, znacznie mniejszy od poprzedniego gmachu pałac w stylu barokowym, zaprojektowany przez Johanna Hölblinga. Budowa została wstrzymana na wiele lat z powodu pożaru i zakończyła się po wstąpieniu na węgierski tron Marii Teresy. Obiekt nigdy tak naprawdę nie był używany jako rezydencja królewska – królowa spędzała niewiele czasu w Budzie. Tylko dwukrotnie odwiedziła będący wówczas w budowie pałac: raz w 1751 roku i ponownie w 1764 roku, a podczas drugiej wizyty wykorzystała go jako swoją kwaterę. W latach 1766–1777 pałac służył jako okazjonalna rezydencja księcia Alberta Sasko-Cieszyńskiego. Później, w latach 1770–1777, w pałacu zakwaterowano nowo przeniesiony na Węgry Zakon Sióstr Marii Ward, zaś w 1777 roku użytkownikiem gmachu został przeniesiony do Budy Uniwersytet w Nagyszombat (obecnie Trnawa na Słowacji). Użytkował on obiekt do 1784 roku, kiedy to decyzją króla Józefa II został przeniesiony do Pesztu. Następnie budynek mieścił wojskową kwaterę główną. W 1791 roku w pałacu zamieszkał habsburski palatyn Królestwa Węgier, Aleksander Leopold.