nie zastała już przy życiu matki, zmarłej po długiej chorobie 23 maja 1944. Pod nazwiskiem ojca wznowiła działalność księgarni, a także podjęła się roli nauczycielki w szkole z polskim językiem wykładowym. Rok później razem z ojcem, na fali repatriacji, znalazła się we Wrocławiu. Uruchomiła księgarnię z początkiem października 1946, należąc jednocześnie do najaktywniejszych postaci polskiego ruchu księgarskiego we Wrocławiu w pierwszych latach powojennych. Weszła w skład pięcioosobowego komitetu organizacyjnego Dolnośląskiego Koła Związku Księgarzy Polskich, obok Zbysława Arcta, Tadeusza Jarmickiego, Józefa Lacha i Marii Moskalowej; przez dwie kadencje zasiadała w komisji szkolenia zawodowego przy tym kole. Po śmierci ojca (1 marca 1947), któremu Koło Dolnośląskie nadało tytuł prezesa honorowego, Jasielska prowadziła przez kilka lat księgarnię samodzielnie. W 1948 centrala związku w Warszawie zweryfikowała ją jako "kwalifikowanego księgarza".