Lata zakonne Od dzieciństwa będąc osobą religijną, pod koniec 1949 spełniła obietnicę daną kilka lat wcześniej ojcu i wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Szarych. Przebywała w klasztorze w Pniewach koło Poznania. Wytrwała w zakonie tylko do 1953, po krótkim czasie popadając w konflikt z innymi zakonnicami, które odmawiały jej rzeczywistego powołania. Naraziła się także siostrom krytyką ich życia i obyczajów, a dodatkowo na przeszkodzie wytrwaniu w zakonie stanął temperament Jasielskiej, która niezależnie od swojej pobożności była osobą towarzyską, nie stroniącą od papierosa i alkoholu, chętnie uczestniczącą w zabawach i opowiadającą w zaufanym towarzystwie rubaszne dowcipy. Opuszczając klasztor pozostała bez majątku, pozostawiła bowiem interes księgarski w rękach nieuczciwego dzierżawcy. W tej sytuacji wyjechała do Sosnowca, do owdowiałej ciotki, nauczycielki muzyki; w Sosnowcu podjęła pracę w księgarni Domu Książki, gdzie przez kilka lat zajmowała stanowiska kierownicze.