Katapleksja (gr. kata 'pod, w dół', używane także jako wzmocnienie oraz plēssein 'uderzyć, palnąć, zranić') – zaburzenie neurologiczne, będące nagłą, krótkotrwałą i odwracalną utratą napięcia mięśniowego (skutkującego często osunięciem się chorego na ziemię). Objawia się także niespodziewanymi napadami snu w ciągu dnia oraz wypadaniem przedmiotów z rąk.
Jest objawem chorobowym narkolepsji, choć może być również wywołana silnymi emocjami (np. strachem).
Katapleksja jest najbardziej charakterystycznym, prawie patognomonicznym objawem narkolepsji (oprócz narkolepsji z katapleksją może ona występować także w przebiegu chorób genetycznych, np. choroby Niemanna i Picka, guzów mózgu, stwardnienia rozsianego, chorób zapalnych mózgu i po urazach mózgu, które mogą powodować tzw. wtórną narkolepsję).
Termin "katapleksja" oznacza, krótkie epizody obustronnej utraty napięcia mięśniowego wywołane silnymi emocjami. Najczęściej tą emocją jest śmiech, na przykład w reakcji na opowiadanie żartów, lub silnie przeżywana radość, na przykład podczas rywalizacji sportowej. Inne emocje mogące wywołać katapleksję to zaskoczenie, przestraszenie się, złość lub gniew.